( آنكه بيش از خوراك خويش از دنيا برگيرد ) 58 - راوى گويد : شخصى شكايت نزد امير المؤمنين عليه السّلام برد كه نيازمندم فرمود : همين قدر بدان كه هر چه از مال دنيا زياده بر خوراك خود بدست آورى براى ديگران مياندوزى . ( يك وصيت قابل توجه ) 59 - امام باقر ( ع ) فرمود : پدرم در حال احتضار مرا به سينه گرفت و فرمود : فرزندم آنچه را كه پدرم در ساعت آخر عمرش بر من وصيت كرد و يادآور شد كه او را نيز پدرش همين وصيت كرده است به تو وصيت ميكنم : فرزندم مبادا بر كسى كه بجز خدا يار و ياورى ندارد ستم كنى . ( اثر منفى يك صفت و اثر مثبت صفت ديگر ) 60 - حذيفة بن منصور گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) ميفرمود : افرادى از قريش كه با مردم سازش كمترى داشتند از انتساب بقريش رانده شدند در صورتى كه به خدا قسم افراد با شخصيتى بودند و جمعى از ديگران كه حسن سلوك داشتند به اين خاندان بلند پايه پيوستند راوى گويد : سپس امام فرمود : هر كه دست از آزار مردم بدارد يك دست از آنان باز داشته ولى ديگران متقابلا دستهاى بسيارى از آزار او بازداشته‌اند .